Jeziora, góry - pierwsza seta w sezonie

Sobota, 19 maja 2012 · dodano: 20.05.2012 | Komentarze 1

Krapkowice - Turawa - Ozimek - Góra św. Anny - Krapkowice

Jestem cholernie szczęśliwy!!! Pierwszy długi wyjazd na nowej maszynie. Wrażenia? Rewelacyjne! Wydaje się, że rower jedzie sam a ty masz za zadanie tylko i wyłącznie trzymać kierownicę :) Trasa planowana od dawna, jednak ani pogoda, ani ilość czasu, którą do tej pory dysponowałem nie była wystarczająca, żeby się tego podołać. Jako, że była sobota, temperatura 22*C to nie wahając się długo, postanowiłem wcielić w życie moje założenie :) Trasa pełna przygód, to trzeba przyznać. Momentami było nieciekawie, ale suma sumarum dojechałem szczęśliwie, bardzo szczęśliwie, to w końcu pierwsza setka w sezonie :) Na miejsce (Jezioro Turawskie) dojechałem stosunkowo szybko, po drodze kilka fotek, 2 postoje i nawet się nie zorientowałem, kiedy przede mną ukazało się to sporych rozmiarów jezioro w środku opolszczyzny :) Po krótkim postoju, udałem się w stronę Ozimka, w celu dotarcia do mojego kolejnego "punktu kontrolnego". Jadąc przez kompletnie nieznane wioski w okolicach jeziora, zupełnie przypadkowo trafiłem na jedną z moich nauczycielek, fakt, było to zaskakujące :) Na 70 kilometrze zaczęły się kłopoty... Czułem, że moje ciało nie ma już skąd czerpać energii do dalszej jazdy, robiło mi się co raz gorzej, a jechałem sam. Woda była, sił było sporo, ale potrzebowałem dodatkowej ilości kalorii, żeby mieć jak spożytkować siły drzemiące w nogach. W końcu zatrzymałem się u pewnej hojnej, miłej, starszej pani na jakiejś wiosce przed Izbickiem, gdzie uzupełniłem to, co spaliłem podczas całej podróży. Po godzinnym posiłku, wsiadłem znów na rower. Poczułem się jakbym dopiero co wyjechał z domu :) zmęczenie znikome, energia uzupełniona, chęci do osiągnięcia celu jeszcze większe :) Nigdy więcej nie wybiorę się w podróż bez większej ilości jedzenia... Głupio, że dopiero po fakcie na to wpadłem, ale lepiej późno, niż wcale, w końcu człowiek uczy się na błędach :) Teraz czekał mnie wjazd na "szczyt" Anki. Sam w sobie nie jest trudny, ale po 90km robi się zdecydowanie bardziej wymagający. Dałem rade, czy to podjazd, czy zjazd, wszystko na jednej kadencji :) W końcu dotarłem i w zasadzie od razu skierowałem się do pobliskiego KFC :D Było już późno, bo około 20:30 więc nie chcąc specjalnie czekać, chciałem jak najszybciej wracać. Nic dziwnego, w końcu jaki typ jedzenia, takie zachowanie klienta :D Najszybciej kupić podjeżdżając do "drive-thru" i tak też zrobiłem :) Reakcja "panienki z okienka" była nie do opisania, widocznie nie przywykła do serwowania jedzenia kolarzom-amatorom, tym bardziej, że wjazd do tego KFC jest możliwy tylko z autostrady, bo samochód się nie zmieści w dziurze w pobliskim płocie :) Zapłaciłem za smakołyki, pani postanowiła zmienić nazwę na "bike-thru" , zjadłem i odjechałem :) Teraz czekał mnie już tylko najszybszy odcinek trasy i 15 km do domu :)

Nawet kolor szlaku się ze mną komponuje :) © ArekG

Germanizacja na każdym krok, wystarczy wyjechać poza miasto :) © ArekG

Pierwszy cel podróży - Jezioro Turawskie © ArekG

Bezapelacyjne zdjęcie dnia © ArekG

Zupełnie przypadkowo napotkany na trasie Ozimek :) © ArekG

Zdobyłem, zaliczyłem... ehh po prostu wjechałem na Ankę :) © ArekG

KFC - prezent na "szczycie" © ArekG

Dzień dobiega końca, moja podróż również... © ArekG